Triduum Paschalne trwa...

<style>

body{font-size: 14px; font-family: Arial; overflow:auto;}
h1{ margin: 0 0 10px 0; pading: 0; }
span.data{font-size: 11px; color: #bababa}
span.tresc-wlasciwa{font-size: 14px; color: #000}

</style>

<h1>Triduum Paschalne trwa... </h1>
<span class="data">
2018-03-31
</span>
<br />
<button onclick="window.print()">Wydrukuj stron�</button>
<br />
<img src='http://www.parafialubowo.pl/wiadomosci//artykuly/triduum-paschalne-trwa/min/5910921a0f4ad4ca2ff565404a71798b.jpg' class="img2thumb" style="float: left; margin-right: 8px" />


	Zmartwychwstań we mnie Panie, by moja miłość zakwitła!
	<br />
	<br />
	<span class="tresc-wlasciwa">
	<h2>
	Andrzej Macura</h2>
<h3>
	Przewodnik po Triduum Paschalnym</h3>
<p>
	Triduum Paschalne Męki i Zmartwychwstania Pańskiego to szczyt całego roku liturgicznego. Rozpoczyna się Mszą Wieczerzy Pańskiej w</p>
<h4>
	<strong>Wielki Czwartek.</strong></h4>
<p>
	Podczas tej Najświętszej Ofiary wspominamy wydarzenia z Wieczernika - ustanowienie Eucharystii i sakramentu kapłaństwa. M&oacute;wią o tym czytania: z Księgi Wyjścia (12,1-8.11-14), z Pierwszego Listu św. Pawła do Koryntian (11,23-26) i z Ewangelii św. Jana (13,1-15). Pierwsze traktuje o pierwszym święcie Paschy. Izraelici, gotowi do drogi (uciekali z Egiptu), mieli spożyć ucztę paschalną w pośpiechu, a krew baranka, kt&oacute;rego jedli, posłużyła do oznaczenia dom&oacute;w. Powodowała ona, że nie było wśr&oacute;d nich plagi niszczycielskiej, gdy B&oacute;g karał ziemię egipską śmiercią pierworodnych.</p>
<p>
	Przez wszystkie pokolenia Żydzi spożywali Paschę na pamiątkę wyjścia z ziemi egipskiej i zawarcia z Bogiem przymierza na Synaju. Podobnie było podczas Ostatniej Wieczerzy. Ale Jezus nadał tej uczcie nowy sens. M&oacute;wi o tym drugie czytanie. Święty Paweł przypomina słowa Jezusa: &bdquo;To jest Ciało Moje za was wydane&rdquo;. Jak baranek został zabity, by uratować od śmierci pierworodnych w Egipcie, tak Jezus nazajutrz zostanie zabity, by wszystkich ludzi uratować od śmierci wiecznej.</p>
<p>
	Święty Paweł przypomina także inne słowa Jezusa z Ostatniej Wieczerzy: &bdquo;Kielich ten jest nowym przymierzem we krwi mojej&rdquo;. Tak jak przymierze synajskie, zgodnie ze starożytnym zwyczajem, zostało zawarte przez pokropienie krwią ofiarnych zwierząt, tak krew zabitego Jezusa posłuży jako krew Nowego i Wiecznego Przymierza. Nowym Ludem Bożym - Kościołem - staną się ci, kt&oacute;rzy przez chrzest zanurzeni zostaną w zbawczą mękę i śmierć Chrystusa. Chrześcijanie - zgodnie z poleceniem Jezusa: &bdquo;Czyńcie to na moją pamiątkę&rdquo; - sprawować mają pamiątkę Jego śmierci i zmartwychwstania przez spożywanie Ciała i Krwi Chrystusa. Przewodzić jej będą ci, kt&oacute;rzy przez modlitwę i włożenie rąk w spos&oacute;b szczeg&oacute;lny uczestniczyć będą w jedynym kapłaństwie Jezusa Chrystusa.</p>
<p>
	Ewangelia przypomina o tym, jak Jezus przed wieczerzą umył uczniom nogi. Ten, kt&oacute;rego nazywamy &bdquo;Nauczycielem i Panem&rdquo; zrobił coś, co zwykle czynił sługa. Na pamiątkę tego wydarzenia w wielu parafiach po homilii kapłan umywa wybranym parafianom nogi. Przypomina to prawdę, że wszelkie przewodzenie w Kościele powinno odbywać się w duchu służby bliźniemu...</p>
<p>
	Na zakończenie uroczystości Ciało Chrystusa zostaje przeniesione do specjalnie przygotowanej kaplicy, zwanej ciemnicą. Tam do p&oacute;źnych godzin wieczornych wierni uczniowie czuwać będą wraz z Jezusem, wspominając Jego samotną modlitwę w Ogr&oacute;jcu, zdradzieckie pojmanie i pierwsze przesłuchania. Tabernakulum jest opr&oacute;żnione i otwarte, gaśnie wieczna lampka, a ołtarz, przy kt&oacute;rym jeszcze przed chwilą sprawowano Najświętszą Ofiarę, stoi obnażony i pusty. Wchodzimy w czas Bożej męki...</p>
<h4>
	&nbsp;</h4>
<h4>
	<strong>W Wielki Piątek</strong></h4>
<p>
	nie sprawuje się Eucharystii. W kościołach trwa spowiedź, adoruje się Pana Jezusa w ciemnicy, odbywają się nabożeństwa Drogi Krzyżowej... P&oacute;źnym popołudniem rozpoczynają się najważniejsze obrzędy tego dnia - Liturgia Męki Pańskiej. Składa się ona z trzech części: Liturgii Słowa, adoracji Krzyża i obrzęd&oacute;w Komunii.</p>
<p>
	Wszystko zaczyna się nietypowo. Ministranci i kapłani wychodzą w ciszy do ołtarza. Nie poprzedza ich dzwonek, nie śpiewa się żadnej pieśni. Przed ołtarzem kapłan pada na twarz. Wszyscy obecni w Kościele klękają. Wobec zbawczej śmierci Jezusa wszelkie słowa są nieodpowiednie. W tej chwili cisza m&oacute;wi znacznie więcej. W Jego ranach jest nasze zdrowie...</p>
<p>
	Pierwsze czytanie w Liturgii Słowa to tekst z Księgi proroka Izajasza, w kt&oacute;rym prorok m&oacute;wi o tym, że Mesjasz będzie cierpiał za grzechy ludzi. Autor Listu do Hebrajczyk&oacute;w przypomina, że Chrystusowi znany jest ludzki los, bo sam został okrutnie doświadczony. Przez Jego posłuszeństwo dokonało się zbawienie świata. Zbawcze wydarzenia przypomina Ewangelia.</p>
<p>
	Na zakończenie Liturgii Słowa odbywa się wyjątkowo uroczysta modlitwa powszechna. W dziesięciu wezwaniach prosimy Boga, aby miał w opiece cały świat.</p>
<p>
	Rozpoczyna się adoracja Krzyża. Od dw&oacute;ch tygodni wszystkie krzyże w kościołach były zasłonięte. W Wielki Piątek ukazuje się je ponownie wiernym. Kapłan odsłania krzyż, śpiewając: &bdquo;Oto drzewo krzyża, na kt&oacute;rym zawisło zbawienie świata&rdquo;, a wszyscy odpowiadając: &bdquo;P&oacute;jdźmy z pokłonem&rdquo;, padają na kolana, wielbiąc Zbawiciela.</p>
<p>
	Przychodzi czas, aby ucałować krzyż Jezusa. Robią to - w zależności od parafii - albo wszyscy wierni, albo tylko niekt&oacute;rzy. Śpiewa się przy tym zazwyczaj jedną z najbardziej przejmujących pieśni - &bdquo;Ludu m&oacute;j ludu&rdquo;. Ukazuje ona, co B&oacute;g zrobił dla Izraelit&oacute;w, gdy wychodzili z ziemi egipskiej, i czym oni odpłacili Jego Jednorodzonemu Synowi. Każdy może dodać w myśli własną zwrotkę. Bo każdy doświadczył od Boga wielu dobrodziejstw, a często odpłaca Mu grzechem.</p>
<p>
	Po adoracji Krzyża następuje Komunia święta. Nie ma przeistoczenia. Rozdaje się Ciało Chrystusa, konsekrowane poprzedniego dnia. Karmimy się pokarmem, kt&oacute;ry daje życie wieczne...</p>
<p>
	Wielkopiątkową liturgię kończy przeniesienie Najświętszego Sakramentu do kaplicy, zwanej Bożym Grobem. Monstrancja jest przykryta białym welonem na pamiątkę całunu, kt&oacute;rym spowito doczesne szczątki Jezusa. Tego wieczora i przez cały następny dzień trwa adoracja. Wielu przyjdzie także ucałować krzyż. Bo &bdquo;na drzewie rajskim śmierć wzięła początek, na drzewie krzyża powstało nowe życie, a szatan, kt&oacute;ry na drzewie zwyciężył, na drzewie r&oacute;wnież został pokonany przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana&rdquo;.</p>
<h4>
	&nbsp;</h4>
<h4>
	<strong>Wielka Sobota - Wigilia Paschalna</strong></h4>
<p>
	Wydawało się, że wszystko się skończyło. Bo zazwyczaj śmierć kończy wszystko. Ale nie w tym przypadku. Trzeciego dnia Jezus powstaje z grobu. Pokazuje, że nadzieje w Nim pokładane nie były daremne. Chrystus, zwyciężywszy śmierć, też obiecuje zmartwychwstanie wierzącym w Niego. Te prawdy przeżywamy podczas Liturgii Wielkiej Soboty <em>[a precyzyjnie m&oacute;wiąc: liturgii Wigilii Paschalnej, przyp. MG]</em>.</p>
<p>
	To, co w tym dniu najważniejsze, rozpoczyna się wieczorem. Liturgia Wigilii Paschalnej nie jest typową Mszą, gdyż opr&oacute;cz Liturgii Słowa i Liturgii Eucharystycznej składa się z Liturgii Światła i Liturgii Chrzcielnej. Rozpoczyna się przed kościołem. Do rozpalonego ogniska podchodzą kapłani i służba liturgiczna. Tu następuje poświęcenie ognia, a potem prowadzący kreśli na paschale znak krzyża, litery Alfa i Omega oraz na polach między ramionami krzyża cyfry bieżącego roku, umieszcza też pięć symbolicznych gwoździ w formie krzyża. Bo &bdquo;Chrystus wczoraj i dziś, Początek i Koniec, Alfa i Omega. Do niego należy czas i wieczność. Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki wiek&oacute;w&rdquo;.</p>
<p>
	Z zapalonym paschałem procesja wchodzi do nieoświetlonego kościoła. Ci, kt&oacute;rzy doświadczyli w swoim życiu lęku przed ciemnością, wiedzą, czym dla człowieka jest światło. Rozprasza nie tylko ciemności, ale także obawy. Chrystus jest tym, kt&oacute;ry swoim zmartwychwstaniem rozprasza ciemności grzechu i śmierci, kt&oacute;ry na powr&oacute;t wlewa w serca radość życia. Bo przecież nie musimy się już bać największego wroga, śmierci, skoro On ją pokonał. &bdquo;Światło Chrystusa&rdquo; - śpiewa kapłan i wszyscy zapalają od Paschału świece. W kościele robi się jeszcze jaśniej. Mrok jest już przezwyciężony.</p>
<p>
	A gdy kapłan po dojściu do ołtarza trzeci raz pokazuje światło Chrystusa, zapalają się wszystkie światła. Symbolikę światła wyjaśnia śpiewane orędzie wielkanocne. &bdquo;Weselcie się już zastępy anioł&oacute;w w niebie (...) Raduj się Ziemio opromieniona tak niezmiernym blaskiem, a oświecona jasnością Kr&oacute;la Wiek&oacute;w poczuj, że wolna jesteś od mroku, co świat okrywał (...) Tej nocy Chrystus, skruszywszy więzy śmierci jako zwycięzca wyszedł z otchłani (...) O, jak niepojęta jest Twoja miłość: aby wykupić niewolnika, wydałeś Swego Syna (...)&rdquo;.</p>
<p>
	Liturgia Słowa jest wyjątkowo rozbudowana. Może się składać na nią aż dziewięć czytań, kt&oacute;re pokazują całą historię Zbawienia: od początku świata, poprzez wyprowadzenie narodu wybranego z Egiptu, aż do czasu, gdy Jednorodzony Boży Syn stał się Barankiem, by zbawić grzechy świata, a zabity za grzechy świata trzeciego dnia powstał z martwych. Święty Paweł pokazuje, że udział w owocach śmierci i zmartwychwstania Jezusa jest możliwy dzięki sakramentowi chrztu, kt&oacute;ry zanurza w Jego śmierć i pozwala razem z Nim zmartwychwstać do Nowego Życia. Do tych treści nawiązuje kolejna część celebracji - Liturgia Chrzcielna.</p>
<p>
	Dawniej większość chrześcijan w tej właśnie chwili przyjmowała chrzest. Dziś, po błogosławieństwie wody, najczęściej odnawiamy przyrzeczenia chrzcielne i modlimy się za tych, kt&oacute;rzy przyjmują ten sakrament. Z zapalonymi świecami w ręku wierni wyrzekają się grzechu, wszystkiego, co prowadzi do zła, i szatana, gł&oacute;wnego sprawcy grzechu, a następnie wyznają wiarę w Ojca, Syna i Ducha Świętego, Kości&oacute;ł, obcowanie świętych, odpuszczenie grzech&oacute;w, zmartwychwstanie ciała i życie wieczne. Chciałoby się, aby już na zawsze w sercach była ta sama gorliwość, co w tej właśnie chwili.</p>
<p>
	Jako święci i umiłowani przez Boga przystępujemy do Liturgii Eucharystycznej. Ten, kt&oacute;ry z miłości do człowieka ofiarował się w zbawczej ofierze, kt&oacute;ry powstał z martwych i dał udział w swojej łasce przez chrzest, karmi swoim Ciałem i Krwią. Jego Ciało i Krew są pokarmem na życie wieczne.</p>
<p>
	W niekt&oacute;rych parafiach na zakończenie obrzęd&oacute;w odbywa się jeszcze procesja rezurekcyjna. Chrześcijanie całemu światu ogłaszają radosną wieść: możecie już otrzeć łzy, śmierć została pokonana. Ta procesja może mieć też miejsce następnego dnia rankiem, przed pierwszą Mszą świętą. Gdy wschodzi słońce, jakże wyraziście brzmią słowa wielkanocnego orędzia: &bdquo;Niech ta świeca płonie, gdy wzejdzie słońce nie znające zachodu: Jezus Chrystus, Tw&oacute;j Syn Zmartwychwstały, kt&oacute;ry oświeca ludzkość swoim światłem i z Tobą żyje i kr&oacute;luje na wieki wiek&oacute;w&rdquo;.</p>
<p>
	&nbsp;</p>
<p>
	opr. mg/mg</p>
<p>
	<br />
	&nbsp;</p>
<div>
	<p>
		Copyright &copy; by <a href="https://opoka.org.pl/zycie_kosciola/media/gosc_niedzielny/">Gość Niedzielny</a> (15/2003)&nbsp;</p>
</div>
<p>
	&nbsp;</p>

	
	</span>
				<span class="zrodlo">źródło: 
			<a href='https://opoka.org.pl/biblioteka/T/TA/TAL/triduum_przewodnik.html'>opoka.org.pl</a></span> 
			<br />		
<br />		
<br />		
<br />		
<span class="data"><i>
tre�� zosta�a wydrukowana ze strony<br /> http://www.parafialubowo.pl/wiadomosc,triduum-paschalne-trwa.html</i>
</span>